شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به ابراز احساسات عمیق خود نسبت به عشق و دوستی می‌پردازد. او از فقدان و دوری محبوب خود رنج می‌برد و به زیبایی و شکوه محبوب اشاره می‌کند که موجب شرم و عدم توانایی دیگران در نظاره اوست. شاعر بیان می‌کند که عشقش او را به شدت تحت تأثیر قرار داده و در حالتی از سرگشتگی و درد به سر می‌برد. او با شجاعت به یادآوری رنج‌های خود می‌پردازد و حتی در فراق محبوب خود به نوعی به صبر ایوب تشبیه می‌کند. نهایتاً، او قصد دارد احساساتش را در قالب نامه‌ای به معشوق بنویسد، هرچند می‌داند که محبوبش به آن توجهی نخواهد کرد.
بد نمی‌آید هلاک دوستان خوب مراذره‌یی میل محابا نیست محبوب مرا
هوش مصنوعی: به نظر نمیرسد که هلاک شدن دوستان خوب من چیز بدی باشد، زیرا محبوب من حتی ذرهای هم از این موضوع نگران نیست.
شرم رویش خلق را منع از تماشا می‌کندکس ندیده‌ست و نبیند ماه محجوب مرا
هوش مصنوعی: روی شرماگین او هیچکس را جرئت تماشا نمیدهد؛ کسی تاکنون او را ندیده و نخواهد دید، مانند ماهی مخفی که پشت ابر پنهان شده است.
ذره‌وار‌م دل ربود از دست مهر آفتابعاقبت جایی کشد سررشته مجذوب مرا
هوش مصنوعی: من به اندازه یک ذره از عشق و گرمای آفتاب به شدت جذب شدهام و در نهایت به جایی خواهم رسید که این جذبه و پیوند عمیق مرا به سمت خودش میکشاند.
دست بر تیغش زدم از من به‌جان رنجید و رفتبا وجود آنکه می‌دانست مطلوب مرا
هوش مصنوعی: من با دست خودم به تیغ او زدم، او از من دلگیر شد و رفت، با اینکه می‌دانست من او را میخواهم.
استخوانم طعمهٔ زاغ و زغن شد در فراقآن مسیحا گو نظر کن صبر ایوب مرا
هوش مصنوعی: بدن من اکنون در اختیار پرندگان قرار گرفته و به عنوان غذا برای آنها شده است. این وضعیت به دلیل دوری و جدایی از آن شخص خاص است که مانند مصلح و نجاتدهندهای برای من میباشد. حالا به صبر و تحمل من، که شبیه صبر ایوب است، توجه کن.
بیشتر شد از نسیم وصل آشوب دلمبوی پیراهن بلا گردید یعقوب مرا
هوش مصنوعی: احساس من به خاطر وصل شدن به معشوق، شدیدتر و آشفتهتر شده است. بوی پیراهن بلایی که یعقوب از آن رنج می‌برد به سراغ من آمده است.
چون فغانی چند حرفی درد دل خواهم نوشتگرچه او پروا نخواهد کرد مکتوب مرا
هوش مصنوعی: میخواهم چند کلمه از دلخوشیها و غمهای خود بنویسم، هرچند که او اهمیتی به نامهام نخواهد داد.