شمارهٔ ۴۹ - بابافغانی

آزاد تر از بلبل باغست دل ماکبک قفس کنج فراغست دل ما

صد گونه شراب از قدح دیده کشیدهفارغ زصراحی و ایاغست دل ما

بی مرغ کباب و می چون چشم کبوترافروخته چون دیده ی زاغست دل ما

آسوده زآب خضر و ساغر جمشیددر روغن خود تازه دماغست دل ما

تا مغز قلم سوخته در تجربه ی عشقبر سوختگان مرهم داغست دل ما

آتش صفتانیم که در خانقه و دیرهر جا که نشینیم چراغست دل ما

بندد گره نافه زلخت جگر خویشدریوزه کن لاله ی راغست دل ما

از قهقهه ی کبک و دم و دلکش قمریدر ساخته با بانگ کلاغست دل ما

گردیده کباب از دم جانسوز، فغانیدر میکده بی لابه و لاغست دل ما