شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است که به توصیف او و تأثیراتی که بر دیگران می‌گذارد، می‌پردازد. شاعر به زیبایی‌های صورت و چشمان معشوق اشاره کرده و از درد و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید. همچنین، به وصف عاشقانی می‌پردازد که در جستجوی معشوق خود هستند و این عشق آن‌ها را به سوی ملکوت و حقیقت می‌برد. در نهایت، شعر بر علاقه و اشتیاق به معشوق و زیبایی‌های او تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند همزمان مایه شادی و اندوه باشد.
مستانه برون تاخته‌ای توسن کین رابتخانهٔ چین ساخته‌ای خانهٔ زین را
هوش مصنوعی: خود را بیپروا و شجاعانه به میدان نبرد فرستادهای، و مانند یک اسب جنگی، دلیری و قدرت را به نمایش گذاشتهای. در این راه، به گونهای به دشمنان خود حمله کردهای که مانند معبدی در چین، محکم و باشکوه به نظر میرسد.
گر صیدکنان ناوک مژگان بگشاییچشم تو گرفتار کند آهوی چین را
هوش مصنوعی: اگر شکارچیان با تیرکمان مژگانت را بگشایند، چشمان تو آهوهای چین را به دام خواهند انداخت.
روزی که نهم رخ بنشان کف پایتاز سر بنهم سلطنت روی زمین را
هوش مصنوعی: روزیکه تو با زیباییات را نشان میدهی، من از سر میزنم و سلطنت زمین را به پای تو میگذارم.
میل خم ابروی تو ای مردم دیدهسرگشته کند زاهد محراب‌نشین را
هوش مصنوعی: خم ابروی تو، ای کسانی که چشمتان به دنیا قدری گیج و سردرگم است، می‌تواند حتی زاهدانی که در محراب عبادت نشستهاند را به خود جذب کند.
سازد مه رخسار تو آیینهٔ مقصودآن دل که طلبکار بود نور یقین را
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو همچون آینهای است که دل عاشق، که به دنبال حقیقت است، نور یقین را در آن میجوید.
در چنگ غمت کم نکنم ناله که آخرسررشته به جایی کشد این صوت حزین را
هوش مصنوعی: در دل غم تو، کمتر از آنچه هست، فریاد نمیزنم، زیرا در نهایت این صدای غمگین به جایی خواهد رسید.
قومی همه خورشید پرستند فغانیآن ماه پریچهرهٔ خورشیدجبین را
هوش مصنوعی: برخی از مردم تنها خورشید را میپرستند، اما من به زیبایی ماه، که چهرهای مانند خورشید دارد، عشق میورزم.