شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره شوق و عشق عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر خود را به شمع و پروانه تشبیه می‌کند که بی‌تابی و حرارت عشق او را به آتش می‌کشد. او عشق و زیبایی معشوق را آن‌چنان شدید می‌بیند که هیچ چیز نمی‌تواند آن را از یادش ببرد. شاعر به این نکته اشاره دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند عمق عشق و احساسات او را درک کند و معلمی که این عشق را آموزش دهد وجود ندارد. او با زبانی تلخ و پر از اشتیاق تمنا می‌کند که به او اجازه دهند در عشقش غرق شود، حتی اگر این عشق پنهان و حرام باشد. در نهایت، او از درد جدایی و فراق می‌نالد و با آه و فغان عشقش را می‌ستاید.
منم ای شمع دل رفته و جان آمده بر لبشده بر آتش شوق تو چو پروانه مقرب
هوش مصنوعی: من همان شمعی هستم که دل از دست رفته و جانم در آستانه است. مانند پروانهای که برای عشق تو، به آتش شوق سوختهام و نزدیک به شعله قرار دارم.
شب وصلت که دران پرده کند عقل گرانیمن و افسانهٔ لعلت که فسونی‌ست مجرب
هوش مصنوعی: در شب وصال، زمانی که عقل من تحت تأثیر زیبا و سحرآمیز تو قرار میگیرد، احساس میکنم که داستان محبتت واقعی و ماهرانه است.
من و خورشید جمالت چکنم ماه وشانراکه بانوار تجلی نرسد پرتو کوکب
هوش مصنوعی: من و زیبایی تو مانند خورشید چه کنیم، وقتی که ماه و ستارهها نمیتوانند به روشنایی تو دست یابند.
نرود از نظرم نقش خط و خال تو هرگزکه سواد نظر من شده زین هر دو مرکب
هوش مصنوعی: هرگز از خاطر من نقش خط و خال تو محو نخواهد شد، چون این دو ویژگی، رنگ و بوی دیدن من را شکل دادهاند.
نبود عشوه گریهای تو در فهم معلمکه کسی این همه منصوبه نیاموخت بمکتب
هوش مصنوعی: عدم وجود جذابیتهای تو در درک معلم باعث شد که کسی نتواند به این اندازه از دانش بهرهمند شود.
بصد امید فگندم به سر راه تو خود راچکنم گر نگذاری که ببوسم سم مرکب
هوش مصنوعی: با تمام امیدم، خودم را در سر راهت قرار میدهم، حتی اگر اجازه ندهی سم اسب را ببوسم.
اگر امروز دگر جرعه ی وصلم نرسانینرسانم من مخمور در این واقعه تا شب
هوش مصنوعی: اگر امروز نتوانی مرا به وصال برسانی، من هم تا شب در این وضعیت مستی باقی میمانم.
می عشق تو حرامست بر آن سفله که هرگزنکشد ساغر دردی و کند دعوی مشرب
هوش مصنوعی: عشق تو برای کسی که هرگز درد و رنجی را تحمل نکرده و ادعای عشق و معرفت دارد، ممنوع و ناپسند است.
صفت گرمی عشقت من سودا زده دانمکه کسی چون من سودا زده نگداخت درین تب
هوش مصنوعی: وجود عشق تو را به قدری گرم و پرشور میدانم که هیچ‌کس مانند من که گرفتار این شوریدگی و جنون عشق است، نمی‌تواند در این همه سوز و گرما باقی بماند.
به نیاز شب و آه سحری یار نگردیچه کند با تو فغانی جگر سوخته یا رب
هوش مصنوعی: اگر در تاریکی شب و در لحظات بیداری صبحگاهی به یاری او نرسی، چه کسی به فغان و ناله دل سوختهات توجه خواهد کرد؟ ای خدا!