شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر پرسش‌هایی عمیق درباره عشق و زندگی را مطرح می‌کند. شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که زیبایی و زلف‌های تاب‌دارش برای چیست. او همچنین به مشکلات و رنج‌هایی که به خاطر عشق می‌کشد اشاره کرده و می‌پرسد که این دردها و احساسات چه معنایی دارند. شاعر در نهایت به حالت گمگشتگی و انفعال خود اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که با وجود زیبایی‌ها و جذابیت‌ها، زندگی چه معنایی دارد و ما چه باید بکنیم. غم و شادی در زندگی و عشق، همگی موضوعاتی هستند که در این شعر مورد تأمل قرار گرفته‌اند.
باز آن رخ شکفته عرقناک بهر چیستوان زلف تاب داده بپیچاک بهر چیست
هوش مصنوعی: چرا آن چهره زیبا که عرق کرده، اینگونه نمایان است؟ و آن موهای تابدار چرا اینچنین در هم پیچیده شدهاند؟
مگذار زنده هر که نخواهی، ترا چه غمچشم سیاه و غمزه ی بیباک بهر چیست
هوش مصنوعی: نگذار کسی زنده بماند که نمیخواهی، تو چرا نگران چشمان تیره و نازهای بیپروا هستی؟
مردم ز رشک غیر زبانم چه می دهیزهرم چو کارگر شده تریاک بهر چیست
هوش مصنوعی: مردم به خاطر حسادت نسبت به من چه چیزی به من میدهی؟ زهر کلامم چه فایدهای دارد وقتی که تو مانند تریاک عمل کردی؟ این حرفها برای چیست؟
رخ بر فروز تا همه جانها شود سپندچون گل شکفت منت خاشاک بهر چیست
هوش مصنوعی: چهرهات را روشن کن تا جانها سرشار از زندگی و پاکی شوند، مانند گلی که شکوفا میشود. در این میان، مشخص نیست که برای چیست و چه هدفی دارد.
داری هنوز دوش و کنار فرشته جایهمدوشیت بمردم ناپاک بهر چیست
هوش مصنوعی: تو هنوز در کنار فرشتهای و بودن تو در کنار من، به خاطر ناپاکی و گناهم است. این چگونه ممکن است؟
گشتم خراب و هیچ ندانم که سال و ماهخاصیت عناصر و افلاک بهر چیست
هوش مصنوعی: به حالت خراب و پریشان افتادهام و هیچ نمیدانم که تأثیرات زمان و عناصر طبیعی برای چه چیزی است.
خود را بکش که نیست فغانی مراد دلبنگر که چند همچو تو در خاک بهر چیست
هوش مصنوعی: خود را نابود کن، زیرا فریاد و نالهای در کار نیست. به دل خود نگاهی بینداز و ببین که چند نفر مانند تو در زمین وجود دارند و هدفشان چیست.