شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: این شعر، تألم و عشق شاعر را به تصویر می‌کشد. او از دلتنگی‌هایش در غیاب معشوقش می‌گوید و از غم و اندوهی که بر او سایه افکنده است. شاعر به تنهایی و عدم توانایی در یافتن همدم اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که هیچ‌کس نمی‌تواند جایگزین معشوقش شود. او در عین حال به زیبایی‌های عشق و لحظات شیرین آن نیز اشاره دارد، اما در نهایت حسرت و درد فراق او را رنجور کرده است. شاعر به تنهایی و دلتنگی‌اش اعتراف می‌کند و نشان می‌دهد که با وجود تمام این درد‌ها، عشقش همچنان پررنگ و زنده است.
غریب کوی تو بی ناله ی حزین ننشستنداشت صحبت و با هیچ همنشین ننشست
هوش مصنوعی: عشق و اشتیاق به تو باعث میشود که کسی در دوری از تو بیصدا و بیناله نشیند و با هیچ‌کس همصحبت نشود. غم و tristeza وجودش را پر کرده و فقط در فکر توست.
نه مرغ بر سر من مور نیز خانه گرفتکسی به راه بت خویش بیش ازین ننشست
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این موضوع اشاره دارد که هیچ پرندهای بر سر من nest نکرد و همچنین کسی در مسیر عشق و معبود خود بیشتر از این توقف نکرد. به طور کلی، احساس تنهایی و نداشتن ارتباط عمیق با دیگران را بیان می‌کند.
چه غم ز دامن آلوده ی منست تراکه گرد غیر به دامان و آستین ننشست
هوش مصنوعی: چرا نگران آلوده بودن دامن من هستی؟ که گرد و غباری از غیر به دامن و آستینم نچسبیده است.
ز خاک کشته ی زهر فراق سبزه دمیدهنوز یکسر مویت بر انگبین ننشست
هوش مصنوعی: از دل خاکی که بر اثر جدایی بر اثر غم عشق هلاک شده، گیاهی سبز و تازه روییده است. با این حال، هنوز موی تو بر عطر خوشی نچسبیده و بوی خوشی به خود نگرفته است.
گل مراد ز روی تو شمع مجلس چیدکه تا نخاست ازو شعله بر زمین ننشست
هوش مصنوعی: گل زیبایی که در مجلس چیده شده، ناشی از جمال توست. وقتی تو حضور داری، هیچ چیزی نمی‌تواند شعله عشق را در دل خاموش کند و تأثیر وجود تو همیشه باقی خواهد ماند.
هزار زهره جبین رام تازیانه ی تستبدین ظهور بلند اختری بزین ننشست
هوش مصنوعی: هزاران دلبر زیبا به خاطر تازیانه تو رام و تسلیم شدهاند. در این نزدیکی، ستارهای بلند و درخشان به وجود آمده که کسی نتوانسته کنار آن بنشیند.
خراب آن دو لب لعل یار خویشتنمکه هرگز او ز حیا با بتان چین ننشست
هوش مصنوعی: آن دو لب زیبا و سرخ یارم مرا ویران کردهاند، چرا که او هرگز از حیا با معشوقان چینی خود ننشسته است.
خوش آن حریف که هر چند درد درد کشیدگره به گوشه ی ابرو نزد غمین ننشست
هوش مصنوعی: شخصی را در نظر بگیر که با وجود تمام سختیها و دردهایی که متحمل میشود، هرگز ناامید و غمگین نمیشود. او با روحیهای شاداب و قوی، به زندگی ادامه می‌دهد و هرگز خود را در گوشهای از غم و اندوه محبوس نمیکند.
حسود بر دل تنگم هزار داغ نهادکه یکرهش عرق از شرم بر جبین ننشست
هوش مصنوعی: حسود بر دل گرفتۀ من هزار غم و درد گذاشت، اما من به قدری شرمنده بودم که حتی عرق نمیتوانستم بریزم.
به دامن تو چه زیباست قطره های شراببه برگ لاله و گل شبنم این چنین ننشست
هوش مصنوعی: قطرههای شراب بر دامن تو به قدری زیباست که بر روی برگ لاله و گل شبنم اینگونه نمینشیند.
برای صبح وصالت فغانی مهجورشبی نرفت که تا روز در کمین ننشست
هوش مصنوعی: برای رسیدن به صبح دیدار تو، غم و اندوه شب حاضر بود و لحظهای در کمین نشسته بود که ببیند کی صبح میشود.