شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و درد درونی شاعر می‌پردازد. شاعر از چشم‌هایش که نمناک است صحبت می‌کند و می‌گوید که در این نگاه، عشق و پاکی وجود دارد. او به تاثر و غم خود از فقدان معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود اشک‌ها، تصویر محبوبش در ذهن باقی مانده است. شاعر از درد و رنج ناشی از ظلم و سختی‌هایی که در زندگی تحمل کرده، یاد می‌کند و نشان می‌دهد که علیرغم ظاهر آرامش، قلبش همچنان در مبارزه با مشکلات است. در نهایت، او به ناپایداری دنیا و غم‌های خود اشاره می‌کند و متوجه می‌شود که احساساتش هرگز بدون تاثیر نمی‌ماند.
بیمار ترا دیده ی نمناک همانستپرهیز مکن کاین نظر پاک همانست
هوش مصنوعی: دیدن تو برای بیمار مانند چشمی پر از اشک است، از دوری نترس که این نگاه، خالص و بیآلایش است.
از گریه سواد بصرم شسته شد امانقش تو در آیینه ی ادراک همانست
هوش مصنوعی: اشک‌ها باعث شدند که بیناییام تحت تأثیر قرار بگیرد، ولی درک من از تو همچنان روشن و واضح است.
کوه ستمم در دل ماتمزده باقیستخار و خسکم در جگر چاک همانست
هوش مصنوعی: در دل من، کوهی از ستم وجود دارد و درد و اندوهی عمیق احساس میکنم. درونم پر از درد و رنج است که مانند خار و علفهای هرز، بیفایده و آزاردهندهاند.
شد سلسله ی گردن شیران رگ جانمپیوند بران حلقه ی فتراک همانست
هوش مصنوعی: رگ وجود من به حلقهای که گردن شیران را به هم پیوند میزند، متصل شده است.
هر چند که خوبان نظر مهر نمایندبا اهل نظر کینه ی افلاک همانست
هوش مصنوعی: هرچند انسانهای نیکو با دیدی محبتآمیز به اهل فکر و نظر نگاه میکنند، اما دشمنی و کینهای که از سمت آسمانها و سرنوشت وجود دارد، همچنان باقی است.
صد بحر فرو رفت و لبی تر نشد آنجاشد زیر زمین پر گهر و خاک همانست
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده است که با وجود غرق شدن صدها دریا، هیچ کس از درد و رنج آن مطلع نشده است. زیر زمین پر از گنج و خاک است، اما شرایط همانطور باقی مانده است.
با آنکه جهانسوز بود آه فغانیدر بستر خوابش خس و خاشاک همانست
هوش مصنوعی: با وجود اینکه او به شدت درد و رنجی را تجربه می‌کند، اما در خواب همچون خس و خاشاک، آرام و ساکت است.