شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و درد ناشی از آن می‌پردازد. شاعر به زیبایی‌های درون و بیرونی می‌نگرد و بیان می‌کند که خوبی‌ها و زیبایی‌ها در دل انسان‌ها وجود دارند و نیاز به نظر و درک دارد. او به درمان دردهای عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ درمانی برای دردهایی که خود طبیب آنهاست وجود ندارد. در ادامه، معضلات عشق و آرزوهای ناچیز را بررسی می‌کند و از آتش عشق و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید. شاعر در نهایت به مراقبت از خود و جلوگیری از فریادهای بی‌مورد اشاره می‌کند تا تحمل باشد.
خوبان که ز ملک دلشان چشم خراجستحقّ نظرست آنکه ستانند نه باجست
هوش مصنوعی: خوبان عاشقانی هستند که در دلشان چشم انتظار محبت و توجه محبوباند؛ اشتیاقی که به هیچوجه با مالیات یا باج قابل مقایسه نیست. آنچه میگیرند از عشق و محبت است، نه چیزی مادی.
در دست طبیبست علاج همه دردیدردی که طبیبم دهد آنرا چه علاجست؟
هوش مصنوعی: در دست پزشک راه حل هر دردی وجود دارد، اما دردی که خود پزشک به من میدهد، چه درمانی دارد؟
این درد که می‌آوردم مژدهٔ درماندر دل نمک سوده و در چشم زجاجست
هوش مصنوعی: این دردی که من در دل دارم، به نوعی خبر از درمانی در آینده میدهد، اما این امید در وجودم تلخ و ناامیدکننده است و حس میکنم به جای روشنی، در تاریکی و شبهه فرو رفتهام.
در منزل عنقا چه زیَد مرغ سلیمانچندانکه نظر می کنم آنجا سر و تاجست
هوش مصنوعی: در خانهی پرندهی افسانهای عنقا چه خبر است، زیرا هر چه نگاه میکنم، فقط سر و تاجی از آنجا دیده میشود.
فیضی که نظر می‌برد از چشمهٔ خورشیددر روز توان یافت، سخن در شب داجست
هوش مصنوعی: این جمله به این معنی است که در روز میتوان از انرژی و نور خورشید بهرهمند شد، اما در شب نمیتوان از آن استفاده کرد و تنها میتوان به زیبایی‌های آن فکر کرد. در واقع، در شب تنها میتوان به تأمل درباره آنچه در روز تجربه کردهایم پرداخت.
در آتش سودای تو صد قافلهٔ مشکخاکستر بازار بود این چه رواجست؟
هوش مصنوعی: در دل آتش عشق تو، قافلههای زیادی از عطر و خوشبویی به خاکستر تبدیل شدند. این چه نوع حالتی است که در اینجا به وجود آمده؟
بسیار مکش این نفس سرد فغانیشاید که تحمل نکند گرم مزاجست
هوش مصنوعی: این نفس سرد را بیش از حد اذیت نکن، زیرا ممکن است تحمل گرما را نداشته باشد.