شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی عمیق به محبوب است. شاعر در آن به زیبایی چهره‌ی معشوق اشاره می‌کند و آن را همچون آیینه‌ای از آرزوها و اهداف خود می‌داند. عشق و دردهای ناشی از آن در تصاویر شعری به خوبی نمایان شده و شاعر بیان می‌کند که حتی در عذاب و سوختن از عشق، زندگی معنی و هدف دارد. او با وجود بدنامی و رنج‌های عاشقانه‌اش، بر زیبایی معشوق تأکید کرده و در جستجوی رابطه و دیدار با اوست. در کل، این شعر احساسات عاشقانه، کیمیای عشق و آرزوهای عمیق انسانی را به تصویر می‌کشد.
ماه رخسار تو آیینهٔ مقصود منستدانهٔ خال بر او اختر مسعود منست
هوش مصنوعی: چهره ماهت برای من مانند آینهای است که هدفم را نشان میدهد و جای خال تو در صورتم، شبیه ستارهای خوشبخت است.
شب که بی‌لعل تو می می‌کشم از ساغر چشمجگر پاره کباب نمک‌آلود منست
هوش مصنوعی: در شبهایی که دور از تو هستم، به یاد تو مینوشم و اشکهایم مانند شراب تلخی هستند که بوی کباب و نمک را به یادم میآورد.
بس که در آتش سودای تو سوزم همه شبروزن خانهٔ گردون سیه از دود منست
هوش مصنوعی: به خاطر اشتیاق و عشق به تو، آنقدر در آتش احساساتم میسوزم که دود ناشی از آن، تمام روز و شب به آسمان میرود و آسمان را تیره و تار کرده است.
چند بنشینم و اندیشهٔ بیهوده کنممردن از درد غم عشق تو بهبود منست
هوش مصنوعی: چند بار دیگر باید بیدلیل به فکر تو بنشینم؟ مرگ ناشی از غم عشق تو، برای من بهتر از این افکار بیفایده است.
من که سر در سر سودای غمت باخته‌امجان اگر در سر کار تو کنم سود منست
هوش مصنوعی: من که تمام فکر و ذهنم به عشق و غم تو معطوف شده است، اگر جانم را هم در راه تو بگذارم، برایم سودی بزرگ خواهد بود.
عاشق و رند و نظربازم و بدنام ولیدیدن روی نکو شیوهٔ محمود منست
هوش مصنوعی: من عاشق و شیطنت دارم و مشهور به بدنامی هستم، اما دیدن چهره زیبا و نیکو برای من همچون راه و روش محمود است.
نظری سوی فغانی فگن از گوشهٔ چشمکه همین شیوه ز دیدار تو مقصود منست
هوش مصنوعی: به آرامی و با نگاهی از گوشه چشم به فغان نگاهی بینداز، زیرا این همان طریقهای است که برای دیدن تو برای من مهم و مورد نظر است.