شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان تجربیات عاطفی و دردهای عاشقانه خود می‌پردازد. او از آزاد بلبلی صحبت می‌کند که از خطرات عشق در امان مانده و به دور از هوس‌ها قرار گرفته است. همچنین به پروانه‌ای اشاره دارد که به عشق شمع گرفتار شده و نتوانسته از دایره شوق خارج شود. دل شاعر در میان جمعی پر از زیبایی و آتش قرار دارد، اما عشق وفادارانه‌اش را از جفاها نمی‌سوزاند. او از جدایی و غمهایی که همواره در دلش وجود دارد می‌گوید. در آب چشم و آتش دل خود غرق حیرت است و با اشاره به شعله‌های شمع و تأثیر آن بر دل، نشان می‌دهد عشق و آرزوهایی که در دل دارد هرگز او را طعمه آتش نشده‌اند. شاعر در این اشعار، درد و شوق عشق را با تصاویر زیبا و ملموس توصیف کرده است.
آزاد بلبلی که به دام بلا نسوختترک هوس گرفت و ز باد هوا نسوخت
هوش مصنوعی: پرندهای که به دام مشکلات نیفتاد و در برابر وسوسهها مقاومت کرد، از تمایلات بیفایده فاصله گرفت و تحت تأثیر ناملایمات قرار نگرفت.
پروانه‌ای که بر سر شمعی به مهر گشتبیرون نشد ز دایرهٔ شوق تا نسوخت
هوش مصنوعی: پروانه‌ای که به شمع نزدیک شد و عاشقانه به آن تعلق گرفت، نتوانست از دایره عشق خارج شود تا وقتی که کاملاً سوخت و ناپدید شد.
یک ره دلم در انجمن آتشین‌رخاننام وفا نبرد که با صد جفا نسوخت
هوش مصنوعی: دل من در جمع زیباییهای آتشین نتوانست نام وفا را بیاورد، چرا که با وجود صدها بیمهری، هنوز نسوخته است.
هرگز جدا نشد ز دلم بی‌تو پاره‌ایکان پاره هم ز داغ جدایی جدا نسوخت
هوش مصنوعی: دل من هرگز از یاد تو جدا نشده است، حتی اگر کوچکترین نشانهای از عشق و وابستگی هم باشد، آن نشانه نیز از درد جدایی نمیسوزد.
در آب چشم و آتش دل غرق حیرتمکاین از چه رو نکشت مرا وان چرا نسوخت
هوش مصنوعی: در چشمهایم اشک و در دلام آتش است و در حیرتم که چرا این حال مرا نکشت و چرا شعله‌های آتش درونم مرا نسوزاند.
در محفلی که چهره برافروخت شمع منننشست از کرشمه دمی تا مرا نسوخت
هوش مصنوعی: در جمعی که شمع روشن است و چهرههای خندان دارند، من از زیبایی و جاذبه آن لحظه نتوانستم دور شوم، زیرا ترسیدم که احساساتم آسیب ببیند و دلی شکسته شود.
جایی نکرد بی‌تو فغانی خیال عیشکز آرزوی شمع رخت چند جا نسوخت
هوش مصنوعی: در جایی نشد که یاد تو و لذتها را فراموش کنم، چون از آرزوی زیبایی چهرهات، دلهای زیادی سوخت و خراب شد.