شمارهٔ ۱۴۳
هوش مصنوعی: این شعر در توصیف زیبایی و جذابیت زلف و صورت معشوق است. شاعر با استفاده از تشبیهات و استعارات به عشق و دلبستگی خود اشاره می‌کند. او به تأثیر خط و زیبایی‌های ظاهری معشوق پرداخته و به نوعی حسرت و آرزوهای ناشی از جدایی را بیان می‌کند. همچنین اشاره شده که عشق و ارتباط با معشوق می‌تواند خطراتی به همراه داشته باشد. در کل، شعر نمایانگر احساسات عمیق و دردهای ناشی از عشق است.
سبزی آثار خط گرد لب آن ساده بستاین عجب آب زمرد بین که بر بیجاده بست
هوش مصنوعی: سبزی و طراوت خط روی لب آن دختر ساده دل، بسیار زیباست. شگفتانگیز است که چگونه رنگ آب زمردی در میان بیابان خود را نشان داده است.
کشته ی آن خط نوخیزم که چون ترکیب شدصورتش معنی آب زندگی در باده بست
هوش مصنوعی: من به خاطر آن خط نوظهور که وقتی به تصویر درآمد، معنای آب حیات را در شراب به تصویر کشید، جان خود را فدای آن کردهام.
ایکه در دامی نیفتادی مبین زنجیر زلفاین کمند ناز پای مردم آزاده بست
هوش مصنوعی: اگر تو در دام عشق نیفتادهای، مراقب باش که زنجیرهای زلف او مردم آزاده را به خود متصل کرده است.
زان نوآموزم جگر خونشد بلی دارد زیانهر که پیمان با حریف کار ناافتاده بست
هوش مصنوعی: از آن تازهکار من بسیار ناراحت شدم، بله، هر کس با رقیبش پیمانی ببندد که عاقبت خوشی ندارد، ضرر خواهد کرد.
آنکه دامن می فشاند از گرد راه میفروشبهر بزمش گل خرید و بر سر سجاده بست
هوش مصنوعی: کسی که از دور به میفروش نزدیک میشود و دامنش را به حالت احترام جمع می‌کند، به خاطر جشن و میگساریاش، گلهایی خریداری کرده و بر روی سجادهاش قرار داده است.
خواستم تا چون غلامان در سرای او رومدر برویم یا بخاک آستان ننهاده بست
هوش مصنوعی: خواستم مانند خدمتکاران به خانه او بروم، اما در را بسته بودند و نتوانستم به آستان او رسیدم.
هر سر موی فغانی رشته ی زنار شدتابنای عهد با آن نامسلمان زاده بست
هوش مصنوعی: هر تار موی فغان من، به عنوان نشانهای از وابستگی به عهد و پیمانی که با آن زناد خویش بسته شده است، تبدیل شده است.