شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به فصل خزان و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و در زندگی خود به دنبال تحول و نو شدن است. او می‌خواهد از زیبایی‌های طبیعت بهره‌برداری کند و در این مراسم لذت و شادی را تجربه کند. با استفاده از تصاویری چون رنگین شدن برگ‌ها و جوشیدن خون گل، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین به عشق و می و بزم اشاره می‌کند و خواهان نزدیک شدن به زیبایی‌ها و لذت‌هاست. شاعر به نوعی در جستجوی لذت از زندگی و لحظه‌هاست و می‌خواهد از تجربیات خوش خود در این زمانه استفاده کند. کل غزل ترکیبی از نشانه‌های طبیعت و احساسات بشری است که نشان از ارتباط عمیق شاعر با دنیای اطرافش دارد.
خزان آمد گریبان را برندی چاک خواهم کردبمن می ده که پر افشانیی چون تاک خواهم کرد
هوش مصنوعی: با آمدن فصل خزان، میخواهم لباس خود را پاره کرده و نشان دهم. به من چیزی بده که مانند تاک، بتوانم سرشار از میوه و فراوانی باشم.
ورق را تازه گردانید بستان، می بگردانیدکه چندین معنی رنگین دگر ادراک خواهم کرد
هوش مصنوعی: باید توجه کرد که زندگی و تجربهها همیشه در حال تغییر و تحول هستند. در هر مرحلهای از زندگی، ممکن است به دنبال یافتن معانی جدید و فهم عمیقتری از وقایع و احساسات خود باشیم. با هر دور جدیدی که به زندگی میزنیم، قابلیت درک و تفسیر بهتری از دنیای پیرامون خود پیدا میکنیم و به این ترتیب، به رنگینکمانی از معانی و تجربهها دست مییابیم.
فروزان گشت روی برگ و خون رز بجوش آمدسر از می گرم در این بزم آتشناک خواهم کرد
هوش مصنوعی: در این بزم آتشین، روی برگ‌ها درخشان شده و خون گل محمدی به جوش آمده است. من نیز در این مجالس پرشور، خواهان برقراری شوری هستم.
گر آن خورشید رویم این خزان همکاسه خواهد شدمیی همچون شفق در شیشه ی افلاک خواهم کرد
هوش مصنوعی: اگر آن خورشید زیبای من به سوی من بیاید، این فصل پاییز نیز همدم خواهد شد و من میخواهم میایی مانند رنگ شفق را در شیشهی آسمان آماده کنم.
چمن از برگ رنگین گشت چون بتخانه آزرزمستی سجده یی در هر خس و خاشاک خواهم کرد
هوش مصنوعی: چمن به خاطر برگهای رنگیاش شبیه بتکده آزر شده است و من در هر علف و علفزاری میخواهم سجدهای انجام دهم.
بچین ابروی ساقی که تا دارم میی باقینظر در چشم مست و غمزه بیباک خواهم کرد
هوش مصنوعی: برو و ابروی ساقی را بچین، زیرا تا وقتی که شراب در دست دارم، میخواهم به چشمان مست و نازکخیال نگاه کنم.
درین میدان که چون برگ خزان مرغ از هوا افتدسری دارم فدای حلقه ی فتراک خواهم کرد
هوش مصنوعی: در این عرصه که مانند برگهای خزان، پرندهها به زمین میافتند، من آمادهام تا جانم را برای حلقهی زین اسب فدا کنم.
چو عکس خط ساقی در شراب افتاد دانستمکه حرف عافیت از صفحه ی دل پاک خواهم کرد
هوش مصنوعی: وقتی که تصویر خط ساقی در شراب نمایان شد، فهمیدم که باید موضوع آرامش و آسایش را از تاروپود دل خود پاک کنم.
بروی تازه رویان در خزانی باده خواهم خوردحریف سفله را در کاسه ی سر خاک خواهم کرد
هوش مصنوعی: در اینجا، شاعر به جوانان زیبا اشاره می‌کند و میگوید که در میان فصل پاییز، از خوشی و لذت زندگی همیشه بهره خواهد برد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که کسانی که خود را در جایگاه پایینتری میبینند، را نادیده خواهد گرفت و به نوعی آنها را از زندگیاش دور می‌کند.
فلک پیوسته می گوید که نقد انجم افلاکنثار میر عادل قاسم پرناک خواهم کرد
هوش مصنوعی: آسمان همیشه میگوید که ستارههای آسمانی را به خاطر میرمیرعالی قاسم پرناک به نثر میآورم.
فغانی بوسه ی ساقیست تریاک شراب تلخدهان تلخ را شیرین بدین تریاک خواهم کرد
هوش مصنوعی: بوسهای که ساقی میزند، همانند آرامش و نشاطی است که از شراب به دست میآید. این بوسه میتواند تلخیها و ناکامیها را شیرین کند و به من کمک می‌کند تا درد و رنج را فراموش کنم. به همین خاطر، به دنبال چنین بوسهای هستم تا تلخی زندگی را برایم لطیف و شیرین کند.