شمارهٔ ۲۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر حال و هوای عاشقانه و شیدایی خود را به تصویر می‌کشد. او از شعف و نورانی بودن لحظاتش در کنار محبوب سخن می‌گوید و تأثیر عمیق چهره دلربا و شراب را بر روح و جانش بیان می‌کند. شاعر از سوختن دلش و رعایت حیا در دیدار محبوب می‌نویسد و به تضاد بین عشق و حسادت اشاره می‌کند. او به می‌خانه و شراب‌خواری اشاره می‌کند و در نهایت به حالتی از دیوانگی در عشق و اثرات معصومیت و گناه می‌پردازد. تمام این واژه‌ها و عبارات به زیبایی احساسات عمیق او را منتقل می‌کند.
دوشم چراغ دیده به صد نور و تاب بوددر سر شراب و در نظرم آفتاب بود
هوش مصنوعی: دیشب چشمم به روشنیهای فراوانی روشن بود، در حالی که شراب در ذهنم بود و به نظرم مانند آفتاب میدرخشید.
تا روز در مشاهدهٔ شمع روی دوستمی‌سوختم چرا که نه هنگام خواب بود
هوش مصنوعی: وقتی که در روز در کنار شمع روشنی چهره محبوبم بودم، سوختن را تحمل میکردم، چرا که زمان خواب نبود و میتوانستم از زیبایی او لذت ببرم.
بزمی به از هزار پریخانهٔ چگلدل در میان به صورت و معنی خراب بود
هوش مصنوعی: بهتر است که از هزاران دلبری که در قصر و حرم هستند، یک جشن واقعی و شاد را برگزینیم، چون در دل و معنای آن گردهمایی، عشق و نشاط واقعی وجود دارد.
من در میانه سوخته چون دانهٔ سپندوز هر کرانه کار حسود اضطراب بود
هوش مصنوعی: من همچون دانهای که در آتش سوخته، در وسط بلایای زندگی گرفتار آمدهام و در هر طرف، حسادت دیگران مانند یک نگرانی و اضطراب به سراغم میآید.
با آه و ناله گرچه سر آمد زمان وصلاز نقد عمرم آن دو نفس در حساب بود
هوش مصنوعی: با وجود اینکه زمان وصال به پایان رسید و من با اندوه و زاری زندگی را سپری کردم، اما دو نفس که در آن زمان کشیدم برای عمرم بسیار ارزشمند بود.
از غایت حیا نتوانست دیدنشهم شرم روی او به رخ او حجاب بود
هوش مصنوعی: به قدری شرم و حیا داشت که حتی نتوانست او را ببیند، زیرا حجاب و پوشش چهرهاش مانع دیدنش بود.
تسبیح صوفیان گرو نقل و باده شدتسبیح را چه قدر سخن در کتاب بود
هوش مصنوعی: صوفیان دیگر به ذکر خداوند و تسبیح مشغول نیستند و به شغل نقل و بادهنوشی روی آوردهاند. در حالی که کتابها پر از سخنان درباره تسبیح و ذکر الهی است.
از زهر چشم و تیغ زبانش خبر نبوددیوانه‌ای که بر سر آتش کباب بود
هوش مصنوعی: دیوانهای که در حال کباب کردن بر روی آتش بود، از زهر چشم و تیز زبانی او آگاه نبود.
ساقی ز آه گرم فغانی مرو به تاباو را چه اختیار گناه شراب بود
هوش مصنوعی: ای ساقی، به خاطر نالهی دلم نرو؛ چراکه او را نمیتوان وادار به ترک گناه کرد، زیرا شراب خود گناه است.