شمارهٔ ۲۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شگفتی‌های طبیعت و عشق اشاره دارد. شاعر از شادابی و طراوت گل‌ها و باغ‌ها صحبت می‌کند و به تغییرات مثبت در فضا اشاره می‌کند که هوایی دلپذیر و بختی نیکو به ارمغان می‌آورد. همچنین به حالتی از مستی و شادی در جمع دوستان و لحظاتی از نوشیدن شراب می‌پردازد که موجب فراموشی غم‌ها و لذت بردن از زندگی می‌شود. در کل، شعر حس زیبایی‌شناسی و شادی ناشی از عشق و طبیعت را به تصویر می‌کشد.
بیا که شاهد گل شمع بوستان گردیدچمن ز حوروشان روضه ی جنان گردید
هوش مصنوعی: بیا و برای تماشای زیباییهای گل به باغ بیاییم، چرا که این چمن با زیباییهای حوریان بهشتی زینت یافته و به بهشتی زیبا تبدیل شده است.
هوا کریم صفت گشت و ابر گوهر بارفلک انیس شد و بخت مهربان گردید
هوش مصنوعی: هوا با صفات خوب تغییر کرد و ابرها مانند جواهری بارانزا شدند، آسمان دوستانه شد و سرنوشت مهربانتر گردید.
به یک دو قطره که از دیده ریخت بلبل مستنظاره کن که چها در چمن عیان گردید
هوش مصنوعی: اگر دو قطره اشک از چشمان تو بریزد، نظاره کن که در چمن چه زیباییها و جلوههایی نمایان خواهد شد.
کسی که با می و ساقی نشست بر لب جومیان برگ گل از چشم بد نهان گردید
هوش مصنوعی: کسی که در کنار آب و در میان گل‌ها، با شراب و ساقی در حال خوشگذرانی است، از چشمهای ناباب و بدخوی دور و پنهان شده است.
چنان پیاله ی دردیکشان لبالب شدکه خاک را ز هوس آب در دهان گردید
هوش مصنوعی: به قدری پیاله ی درد پر شد که خاک، به خاطر تشنگی، در دهان احساس آب کرد.
شراب گشت چو خون شهید عشق سبیلبدست هر صنمی ساغری روان گردید
هوش مصنوعی: شراب مانند خون شهید شد و به دست هر معشوقی، ساغر زیبا و پرجرمی روان گشت.
هوا خوشست فغانی حریف باده طلبکنون که در همه جا مست می توان گردید
هوش مصنوعی: هوا بسیار دلپذیر است، ای رفیق، بیایید اکنون در جستجوی شراب باشیم، چون در هر جایی میتوان به شادی و مستی پرداخت.