شمارهٔ ۳۰۵
هوش مصنوعی: در این بند شعری، شاعر به تمجید از عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه عشق می‌تواند حتی تلخی‌ها را به تلذذ و شیرینی تبدیل کند. او به قدرت عشق و تاثیر شگرف آن بر عقل و فراق اشاره می‌کند و این که حتی در درد و سختی‌ها، زیبایی‌های عشق وجود دارد. همچنین به تماشای زیبایی‌های عشق و تأثیر آن بر احساسات و عواطف اشاره شده است. در نهایت، شاعر به آرزوی رسیدن به معشوق و زیبایی‌هایش اشاره می‌کند.
چون بدلسوزی من یار زبان تیز کندبسخن پسته ی خندان شکر آمیز کند
هوش مصنوعی: وقتی که من بخاطر دلسوزی خودم با کسی صحبت میکنم، زبانم تند و تیز میشود و با کلام شیرین و خوشایند، به او خوشبینی و امید میدهم.
گر دهان تلخی فرهاد بدآمد، شیرینخنده بر انجمن عشرت پرویز کند
هوش مصنوعی: اگر فرهاد با زبانی تلخ سخن بگوید، پرویز با خندهای شیرین در جمع شادی حاضر میشود.
عقل را جادوی بابل کند از غایت شوقعشق هر نکته که از لعل تو انگیز کند
هوش مصنوعی: عقل در عشق تو به اندازهای شگفتانگیز و جادویی میشود که هر نکتهای که از زیباییات به یاد آورد، به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد.
دانه ی مرغ بلا خواره همان سنگ بلاستآسمان گر چمن دهر گهر ریز کند
هوش مصنوعی: دانهای که مرغ بلا از آن تغذیه می‌کند، همان سنگ بلا است. اگر آسمان بخواهد در دنیای این روزها، چیزهای با ارزشی به زمین بریزد، باید آنها را زیر فشار و سختی جوانه بزند.
وه چه دیده ست فغانی ز پی کسب نظرگر بفردوس رود رغبت تبریز کند
هوش مصنوعی: چه دیده است فغانی برای جلب نظر دیگران! اگر به بهشت برود، با اشتیاق به تبریز خواهد رفت.