شمارهٔ ۳۶۲
هوش مصنوعی: این متن به نوعی احساسات عمیق و دردهای عاشقانه را با نمادهایی از شمع و پروانه بیان می‌کند. شاعر به خندیدن و دلگرمی می‌پردازد، اما این شادی سطحی و موقتی است. او از آتش زبان و دوگانگی‌های وجودی سخن می‌گوید، مثل شمعی که گاهی ناپیداست و گاهی نور می‌افشاند. درد و عذاب درونی نیز از قطرات خون در دل او می‌جوشد. او به عشق و عبادت در عشق اشاره می‌کند و به سوختن جان پروانه‌ها در آتش عشق می‌نگرد. در نهایت، شاعر از سرخوردگی و ناله‌ای در دل خود در مواجهه با دنیای مغان و پیچیدگی‌های آن می‌گوید.
تا بکی خندیدن و دل گرمی افزودن چو شمعآب دندان گشتن و آتش زبان بودن چو شمع
هوش مصنوعی: هرگز نخواهی توانست به طور مداوم و بیدرد زندگی کنی، چون چهرهات مانند شمعی است که میسوزد و آب میشود و زبانت همچنین آتشین و پر از درد خواهد بود.
گاه ناپیدا شدن از دیده ها چون شبچراغگاه خشک و تر بنور خویش بنمودن چو شمع
هوش مصنوعی: گاهی انسان به طور ناگهانی از نظرها ناپدید میشود، مانند چراغی که در تاریکی نورش را پنهان می‌کند. و گاهی هم مثل شمع، نور خود را هم درخشانی و هم در خفی نازکی نشان میدهد.
از دلم هر قطره خون، تبخاله یی شد جانگدازگرد لب تا کی زبان آتشین سودن چو شمع
هوش مصنوعی: هر قطرهای از دل من همانند درد و اندوهی جانسوز است. تا چه زمانی باید در آتش احساسات خود بسوزم، مانند شمعی که در حال ذوب شدن است؟
سوختم، آنم بروز آرام نگرفتن چو مهرخوردن دود چراغم این و نغنودن چو شمع
هوش مصنوعی: من در آتش عشق سوختهام و آرامش ندارم، مثل ستارهای که آتش خود را خاموش نمیکند. وجودم مانند شمعی است که در حال ذوب شدن است و دودی از روشناییام بهوجود میآید، اما همچنان درخشانم و غم را در خود نگه داشتهام.
از من این اشک چو پروین ریختن وز مهوشانگوش و گردن را بلعل و در برآمودن چو شمع
هوش مصنوعی: از چشمان من اشک چون ستارهها ریخته شد و زیباییها را مانند لعلِ درخشانی به تصویر کشیدند، گویی که شمعی درخشید.
کمترین طاعت بود در گوشه ی محراب عشقروزها استادن و شبها نیاسودن چو شمع
هوش مصنوعی: حداقل عبادت در کنار محراب عشق آن است که روزها ایستاده باشیم و شبها مثل شمع آرام و بیخودی در مقابل عشق نیاساییم.
دیدن از دور و بزاری سوختن پروانه واربه که مجلس را به آب دیده آلودن چو شمع
هوش مصنوعی: بهتر است از دور نظارهگر حوادث باشی و مانند پروانه به عشق بسوزی، تا اینکه در جمعی حضور داشته باشی و با اشک و غم دل دیگران را آزار دهی مانند شمعی که در مجلس میسوزد.
آه از این آتش پرستیدن فغانی با خود آیچند در دیر مغان زنار بگشودن چو شمع
هوش مصنوعی: اه چقدر دردناک است که در آتش عشق بسوزم. هر چند که با خودم فریاد میزنم، در میخانهی مغان، بند و زنجیرها را مثل شمعی که ذوب میشود، میگشایم.