شمارهٔ ۴۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت فردی اشاره دارد که با اشاره‌ای کوچک، زندگی و احساسات دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر از ویژگی‌های خاص او سخن می‌گوید، از جمله صدای دل‌نوازش و قدرتی که در ارتباط با دیگران دارد. همچنین، در شعر به مقام و اعتبار او اشاره شده و این‌که حتی قدرت‌های بزرگ نیز تحت تأثیر او قرار می‌گیرند. نهایتاً، شاعر ابراز می‌کند که احساسات عمیق و غم‌انگیزی در دل او وجود دارد که با یک آه به اوج می‌رسد.
منت که باز شد گرهی از جبین توحرفی شنیدم از لب چون انگبین تو
هوش مصنوعی: وقتی که گرهی از پیشانی تو باز شد، سخنی شیرین از دهان تو شنیدم که مانند عسل بود.
از یک اشاره می کشی و زنده می کنیصد آفرین بغمزه ی سحرآفرین تو
هوش مصنوعی: با یک نگاه تو میتوانی جان ببخشی و به هزاران موجود زنده روح ببخشی، ای زیبای سحرآفرین!
ای باغبان که نخل گلت بر مراد باداز دور چند غصه خورد خوشه چین تو
هوش مصنوعی: ای باغبان عزیز، که درخت خرمای گلت به آرزوی دلخواهت رسیده، از دور غصه و درد را بیجهت تحمل نکن و خوشههای زندگیات را برداشت کن.
میکش بهر کرشمه که دانی ترا چه غمشکر خدا که نیست کسی در کمین تو
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و محبتش، نگران نباش، چون خدا را شکر که کسی به تو آسیب نمیزند.
با هر که دم زدی سخنت زود در گرفتآه ای شکر لب از نفس آتشین تو
هوش مصنوعی: هر کس که با تو صحبت کرده، زود تحت تأثیر حرفهای تو قرار گرفته است. آه، ای کسی که لبهای شیرین تو با نفس گرم و آتشینی که داری، تأثیر گذار است.
شاهان نهاده پیش لبت مهر بر دهانزان اسم اعظمی که بود بر نگین تو
هوش مصنوعی: پادشاهان به خاطر نام بزرگی که بر انگشتری تو نقش بسته، با آرامش و احترام در حضور تو سکوت کردهاند.
آهی زدی چنانکه فغانی هلاک شدفریاد از دل تو و آه حزین تو
هوش مصنوعی: آه تو به قدری جانسوز بود که مانند نالهای جانسوز، تاثیر عمیقی گذاشت و دل هر کسی را میشکست. فریاد و اندوه قلبی تو، احساساتی بسیار غمانگیز و تاثیرگذار را به تصویر میکشد.