شمارهٔ ۵۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به باد صبح خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که به دنبال نور و زیبایی برود. او از ناتوانی خود در رسیدن به خداوند ابراز می‌کند و به زیبایی‌های عشق و درد دل عاشقان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عاشقان به انتظار یک نگاه نشسته‌اند و از هم می‌خواهند که از دردی که دارند، گله‌گذارند. در نهایت، شاعر به حالاتی از عشق و سلوک در خفا اشاره می‌کند و راه پرخطر عشق را توصیف می‌کند.
ای باد صبح از پی آن نور دیده رودنبال آن خجسته غزال رمیده رو
هوش مصنوعی: ای باد صبح، به سوی آن چشمان روشن و زیبا برو و دنبالهرو آن گوزن خوشبخت و فراری باش.
از ضعف تن نمی رسم از پی خدای راای نازنین سوار عنان را کشیده رو
هوش مصنوعی: از ضعف جسم نمیتوانم دنبال خدا بروم، ای محبوب، reins اسب را بکش و برو!
عشاق خسته منتظر یک نظاره انددامن کشان چو می گذری آرمیده رو
هوش مصنوعی: عشاق خسته در انتظار یک نگاه هستند، وقتی تو با دامن پرچینات میگذری، آنها به آرامش میرسند.
درد دلی ز عشاق دلخسته گوش کناز دردمند خویش دعایی شنیده رو
هوش مصنوعی: به سخنان کسی که از عشق رنج میبرد گوش بده، او دعایی را از دلسوختهای شنیده است.
ما خویشرا طفیل خرام تو کرده ایمخواهی بچهره پا نه و خواهی بدیده رو
هوش مصنوعی: ما خود را وابسته به زیبایی‌های تو کردهایم، اگر مایل باشی میتوانی با پا به جلو بیایی و اگر بخواهی میتوانی با چهره به ما نگاه کنی.
هوشم نماند با تو که گفت اینکه صبحدمسر خوش بروی برگ گل نو دمیده رو
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که نمیتوانم دیگر بیش از این درک کنم، اما به نظر میرسد که اشاره به موضوعاتی از جمله خوشحالی، زیبایی و زندگی تازه دارد. به طور کلی میتوان گفت که این عبارت به مفهوم زندگی و شادی در آغاز روز اشاره دارد.
تنگست زاهدا در خلوتسرای انسآنجا دل شکسته و قد خمیده رو
هوش مصنوعی: در گوشهای از خلوتنشینی، جای محدود و بستهای وجود دارد که زاهد در آن بسر میبرد. آنجا قلبی شکسته و روحی خسته وجود دارد که به آرامش و انس نیاز دارد.
مستانه می روی بخرابات عاشقانراه پر آفتیست فغانی جریده رو
هوش مصنوعی: به طور مستانه به میخانهای برو که مخصوص عاشقان است، ولی راهی پر از خطر و مشکل دارد، اما با این حال، اگر به آنجا میروی، باید احساسات خود را آزادانه ابراز کنی.