شمارهٔ ۵۰۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت انسانی و تأثیر شگرف عشق و وجود معشوق بر دل شاعر است. شاعر از زیبایی انسانی با تشبیه به درخت نخل و گل صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که این زیبایی از سرچشمه‌ای الهی سرچشمه می‌گیرد. او به جلوه‌های عشق در هر مکان و دلربایی معشوق اشاره می‌کند و احساساتی از جمله شوق و درد و شادابی را بیان می‌کند. در نهایت، شاعر به تأثیر عشق بر جان و دل خود می‌پردازد و می‌گوید که عشق به او زندگی و شور و شوق جدیدی بخشیده است.
نخل قدت که از چمن جان برآمدهشاخ گلی بصورت انسان برآمده
هوش مصنوعی: قد بلند تو شبیه نخل است که از زمین سبز چمن روییده و گلی که به شکل انسان در آمده است.
از پای تا به سر همه جانست آن نهالگویا ز آب چشمه ی حیوان برآمده
هوش مصنوعی: این درخت کوچک از بالای سر تا پایش پر از زندگی است و به نظر میرسد که از آب چشمهای سرشار از حیات روییده باشد.
اکنون تویی جمیل جهان گرچه پیش ازینآوازه ی جمال ز کنعان برآمده
هوش مصنوعی: اکنون تو زیباترین موجود در جهان هستی، با اینکه قبل از این نیز زیباییات از سرزمین کنعان شهرت داشت.
در هر زمین که جلوه کنان رفته یی بنازآه از نهاد کبک خرامان برآمده
هوش مصنوعی: هر جا که قدم گذاشتهای و زیباییات را به نمایش گذاشتهای، مصیبت و درد از دل کبکهای زیبایی که به آرامی حرکت میکنند، برآمده است.
دزدیده چون بشمع رخت کرده ام نظراز دل هزار شعله ی پنهان برآمده
هوش مصنوعی: نگاهی به چهرهات مانند نوری در شب دارم و در دل من هزاران شعلهی پنهان روشن شده است.
مست از می شبانه مه من ز خواب نازبا آفتاب دست و گریبان برآمده
هوش مصنوعی: شبی از شراب مست و سرخوش بودم، در حالی که ماه من در آسمان میدرخشید. ناگهان از خواب ناز بیدار شدم و با طلوع آفتاب درگیر شدم.
خون خورده ام که گشته میسر وصال دوستبی درد را خیال که آسان برآمده
هوش مصنوعی: من به خاطر رسیدن به دوست، خیلی رنج کشیدهام و فکر میکنم که ارتباط با او کار آسانی به نظر میرسد، اما در واقع این چنین نیست و دردسرهای زیادی دارد.
در هر چمن که خوانده فغانی سرود عشقافغان ز بلبلان خوش الحان برآمده
هوش مصنوعی: در هر باغ و چمنی که صدای عشق و فریاد خوشی به گوش میرسد، آواز بلبلان خوشنوا و زیبا به گوش میرسد.