شمارهٔ ۵۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و فتنۀ یک دختر یا معشوقه سخن می‌گوید که مانند ماه در بین مردم جولان می‌دهد و دل‌ها را به هم می‌ریزد. او با حرکات خود، نظر اهل دل را به خود جلب می‌کند و باعث آشفتگی عاشقان می‌شود. زیبایی این دختر به حدی است که اشک‌ها را از چشمان عاشقان سرازیر می‌کند و دل‌ها را می‌شکافد. او با وجود ظرافت و نازک‌نیایی که دارد، تأثیر عمیقی بر جان‌های دیگران می‌گذارد و باعث ویرانی احساسات عاشقان می‌شود.
باز آن مه در سمند ناز در جولان شدهفتنه را سر کرده و سر فتنه ی دوران شده
هوش مصنوعی: دوباره آن چهره زیبای ما در اسب ناز به حرکت درآمده و باعث هیجان و آشفتگی زمانه شده است.
تا صف خوبان شهر آشوب را بر هم زندکرده بر اهل نظر جولان و در میدان شده
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت افرادی که در جامعه وجود دارند اشاره کرده و می‌گوید که این زیبایی و صفای آنها، اختلال و هیجانی در محیط ایجاد می‌کند. این افراد با جاذبههای خود توجه اهل بصیرت و کسانی که درک عمیقی دارند را جلب کرده و در میدان زندگی و عشق، فعالیت و حضور چشمگیری دارند.
چن بعزم گوی بازی رانده بیرون رخش نازدر پیش صد عاشق دلخسته سر گردان شده
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم بگویم که با ارادهای قوی، گوی زیبایی را به نمایش گذاشتهام؟ در اینجا، جلوهگری ناز او، دل صد عاشق بیقرار را به گردش درآورده است.
چیست دانی گرد رخسارش عرق از تاب میقطره ی شبنم که بر گلبرگ تر غلتان شده
هوش مصنوعی: آیا میدانی بر روی صورتش چگونه عرق می‌ریزد؟ مانند قطرات شبنم که بر روی گلبرگهای تازه نشسته و در حال چرخیدن است.
کیست آن سرو خرامان کان طرف دارد گذرکز چنین رفتار و قامت دیده ها گریان شده
هوش مصنوعی: کیست آن انسان زیبا و دلربا که با عبور خود همه را مجذوب می‌کند و به خاطر زیبایی و رفتار دلنشینش، چشمها پر از اشک و شوق شده است؟
پرتو مهر رخش چون ذره گردد آشکارجوهر جانها که در هستی او پنهان شده
هوش مصنوعی: نور چهرهی او مانند ذرهای درخشان نمایان می‌شود و ماهیت واقعی جانها که در وجود او مخفی است، آشکار میگردد.
بسکه می گرید فغانی دور از آن آرام جانخانه ی چشمش ز سیل متصل ویران شده
هوش مصنوعی: چشمش دائماً گریه می‌کند و از شدت اندوه، خانهی دلش در اثر اشکهای بیپایان ویران شده است.