شمارهٔ ۵۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی نقد و تأمل در زندگی و ناپایداری آن می‌پردازد. شاعر به دل می‌گوید که سرمایه جان و خرد خود را به دنیا و لذات زودگذری که در خرابات (محل عیش) وجود دارد، نباید ببرد. او بیان می‌کند که در زندگی بیشتر از آنکه به آرزوها دست یابیم، با ناامیدی مواجه خواهیم شد و عبادت و طاعت اگر به درستی و از دل انجام نشود، ارزش چندانی نخواهد داشت. زندگی گذراست و قبل از اینکه دچار پشیمانی شویم، باید از فرصت‌ها استفاده کنیم. شاعر به مثالی از پروانه و شمع اشاره می‌کند که حتی نور را دریافت کند، هیچ فایده‌ای ندارد. در نهایت، او به فنا و زوال زندگی و ضرورت تلاش و همت برای دستیابی به ارزش‌های واقعی اشاره می‌کند.
ای دل متاع جان به خرابات برده بهنقد خرد به ساقی باقی سپرده به
هوش مصنوعی: ای دل، جان خود را به میخانه بیاور و به عقل خویش آن را به ساقی خوبان بسپار.
چون حاصل حیات جهان نامرادی استصد خرمن مراد به یک جو شمرده به
هوش مصنوعی: حاصل زندگی در این دنیا ناکامی است، به همین دلیل تمام خواستهها و آرزوهای بسیار زیاد را با یک چیز کوچک همارزی میسنجند.
جایی که صد خزانهٔ طاعت به جرعه‌ای‌ستاز دل نشان توبه و تقوی سترده به
هوش مصنوعی: در جایی که همهٔ ثروتهای عبادت و اطاعت فقط با یک قطره از دل خالصی که نشاندهندهٔ توبه و پرهیزگاری است، به دست میآید.
زان پیشتر که مات شوی در بساط عمردستی ازین سپهر دغا باز برده به
هوش مصنوعی: پیش از آنکه در دنیای زندگی به سرنوشتی غمانگیز دچار شوی، دمی فکری برای خودت بکن و از چنگال این دنیا و حوادث آن، خود را رهانید.
پروانه‌ای که پرتو شمعی بر او نتافتگر همدم چراغ مسیح است مرده به
هوش مصنوعی: پروانه‌ای که نور شمع به او نتابید، حتی اگر با چراغ مسیح همنشین باشد، مرده است.
قطع نظر ز مائدهٔ قرص ماه و خوراین یک دو نان به منت دونان نخورده به
هوش مصنوعی: به دور از زیباییهای ظاهر مانند نور ماه و خورشید، بهتر است که به جای خوردن نانهایی که به زحمت به دست آمدهاند، از غذای سادهای که به دست آمده است، بهره ببریم.
شمعی که آورد به زبان فیض نور خودگر آتش خلیل فروزد فسرده به
هوش مصنوعی: شمعی که نور خود را با کلام فیض میتاباند، حتی اگر آتش ابراهیم خلیل شعلهور شود، باز هم سرد و خاموش خواهد ماند.
چون رخت هستی تو فغانی شود فنااز آب خضر دامن همت فشرده به
هوش مصنوعی: وقتی وجود تو به زشتی و نابودی دچار شود، مانند فغان و ضجری به پا میشود، پس دست به کار شو و با اراده خود، مانند خضر (نابودکننده) به عمق زندگی ات برو.