شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر درباره حالتی از عشق و دیوانگی صحبت می‌کند. او می‌گوید که وقتی به شخص محبوبش می‌رسد، همچون پری زیبا در نظرت پنهان است و این باعث شده است که از عشقش دیوانه شود. همچنین اشاره می‌کند که اگر ناخواسته به سمت محبوبش بیاید، نباید دچار خشم شود، زیرا او از حال خودش آگاه نیست و در عالم بیخبری به سر می‌برد.
تا از نظرم نهفته یی همچو پریدیوانه شدم ز غایت در بدری
هوش مصنوعی: زمانی که از دید من پنهان شدی، همچون پری، دیوانه و بیتاب شدم از شدت دلتنگی.
گر بیخبر آمدم بکوی تو مرنجکز خود خبرم نبود از بیخبری
هوش مصنوعی: اگر بدون آگاهی و شناخت به کوی تو آمدم، ناراحت نشو که از خودم بیخبر بودم و نمیدانستم.