شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به ما یادآوری می‌کند که نباید به آرزوهای دور و غیرممکن دل ببندیم. بلکه باید با سرنوشت خود سازگار شویم و از غم و اندوه پرهیز کنیم. همچنین بیان می‌کند که اگر به طمع و خواسته‌های بی‌پایه بپردازیم، ممکن است به سرانجامی ناخوشایند برسیم.
ای دل بهوس روزی ننهاده مخواهبا قسمت خود بساز و از غصه مکاه
هوش مصنوعی: ای دل، برای روزی که به تو داده نشده فکر نکن، بلکه با تقدیر خود کنار بیا و از غم و اندوه دوری جسته و ناراحت نباش.
صد سال نگردد بهزار آب سفیدرویی که بسیلی طمع گشت سیاه
هوش مصنوعی: صد سال نمیگذرد که هزاران بار چهرهای سفید و باصفا، به خاطر طمع و آرزوهایی که در دل دارد، تبدیل به چهرهای سیاه و زشت میشود.