شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از تجربه‌های خود در میکده و صومعه سخن می‌گوید. در میکده به جنون مبتلا شده و در صومعه نیز نتوانسته است آرامش یابد و از آنجا نیز بیرونش کرده‌اند. او اشاره می‌کند که حتی در گوشه‌ای از میخانه که مخصوص توبه‌شکنان است، در دلش احساس عشق و شوریدگی وجود دارد.
در میکده ها حکم جنونم کردنددر صومعه رفتم و برونم کردند
هوش مصنوعی: در میکدهها کاری از دستم بر نمیآمد و مرا به جنون کشاندند، سپس به صومعه رفتم ولی حتی آنجا هم نتوانستم بمانم و مرا بیرون کردند.
هم گوشه ی میخانه که توبه شکنانمژگان سیه سرخ بخونم کردند
هوش مصنوعی: در گوشه‌ای از میخانه، افرادی که توبه خود را شکستهاند با مژگانی سیاه و چشمانی سرخ مرا در خون خود غرق کردند.