شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تضادهایی در زندگی‌اش اشاره می‌کند. با اینکه لباسش به شراب آغشته است و چشمانش پر از اشک و غم هستند، ولی از جمع انسان‌ها ناخشنود است، اما به ناامیدی نزدیک نشده و به امید عاقبت خوشی که ممکن است برایش پیش بیاید، دلگرم است. در واقع، او به این باور دارد که در نهایت به محمود و خوشی خواهد رسید.
هر چند که خرقه ام شراب آلودستسیل مژه ی ترم بخون پالودست
هوش مصنوعی: هرچند لباس زهد و تقوای من آغشته به شراب است، اما اشکهای من پاک و خالص از غم و اندوه است.
با آنکه دلم ز خلق ناخشنودستنومید نیم که عاقبت محمودست
هوش مصنوعی: با اینکه از رفتار مردم دل خوشی ندارم، اما ناامید نیستم چون در نهایت نتیجه خوبی خواهد بود.