شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از عدم آرامش و سرانجامی صحبت میکند. او میگوید که در جستجوی حقیقت و معنای زندگی به هر سو سفر کرده ولی هنوز به آرامش نرسیده و مانند غزالی که در دشتها میدود، نتوانسته به آنچه میخواهد برسد.
روزی دلم از پی سرانجام نشدجانم نفسی مایل آرام نشد
هوش مصنوعی: یک روز دل من آرامش را نمییافت و جانم هم تمایل به آرامش نداشت.
سرتاسر صحرای جهان پیمودمرفتم، چو غزال چشم او رام نشد
هوش مصنوعی: در تمام دنیای بیابان را گشتم و سفر کردم، اما همچون غزالی که چشمش را به شکار دوخته، نتوانستم او را به دست آورم.