شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی صبح اشاره می‌کند که با طلوع خورشید (گشوده شدن بال‌های مرغ سحر) آغاز می‌شود. او از زرده‌ی صبح که نماد خورشید است و همچنین از تصاویری مانند طاووس شب و دامن صبح سخن می‌گوید که نشان‌دهنده‌ی زیبایی و سرزندگی روز جدید است. به طور کلی، این شعر به تغییر از شب به روز و زیبایی‌های صبح زبان می‌زند.
چون مرغ سحر جناح گلفام گشوداز بیضه ی صبح زرده ی مهر نمود
هوش مصنوعی: چوچرهای به رنگ طلایی در صبح زود، مانند پرندهای که به پرواز در میآید، از تخم صبح بیرون آمد و رنگ گرم خورشید را به نمایش گذاشت.
هر دانه که طاووس شب از دیده فشانداز دامن صبح طایر روز ربود
هوش مصنوعی: هر دانهای که طاووس شب در شب پراکنده می‌کند، از دامن صبح پرنده روز جمعآوری می‌شود.