شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت احساساتی متناقض را بیان می‌کند. او از هوای دوزخ رنج می‌برد و به فکر بهشت است. نیز اشاره دارد که گاه شعله‌های مسجد و گاه شمع معبد می‌سوزند، که نمادی از تضاد و تفاوت در ایمان و باورهاست.
داغ داغم از هوای دوزخ و فکر بهشتگه چراغ مسجدم سوزد گهی شمع کنشت
هوش مصنوعی: من از هوای دوزخ بسیار داغ و سوزان هستم و در فکر بهشت به سر می‌برم؛ گاهی چراغ مسجد خاموش می‌شود و گاهی شمع کنشت نیز می‌سوزد.