شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درد جدایی و احساس گرانباری سخن می‌گوید. او می‌خواهد برود، ولی نمی‌تواند چشم خود را از یارش بردارد و این جدایی برایش بسیار سخت است. او حتی حاضر است از جان خود بگذرد، اما اشک‌ها و ناراحتی‌اش ادامه دارد.
ز پیش چشم گریان عزم رفتن چون کند یارمز جان خود کنم قطع نظر وز دیده خون بارم
هوش مصنوعی: وقتی که یارم در برابر چشمانم با اشک می‌رود، چه می‌توانم بکنم؟ از جان خود می‌گذرم و فقط گریه می‌کنم.