شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به لذت غنیمتی از بودن با دوستان خوب و طبیعت اشاره می‌کند. او می‌خواهد در باغی زیبا وقت بگذراند و از زیبایی‌های آن، مانند سرو و گل، بهره‌مند شود. در واقع، این ابیات نمادین از شادی و آرامش در کنار دوستان و زیبایی‌های طبیعی هستند.
وقتست که با خوبان در باغ گذار آرمهم سرو ببر گیرم و هم گل بکنار آرم
هوش مصنوعی: زمانی است که در باغ با نیکان قدم بزنم، هم درخت را ببرم و هم گل را در کنارم بگذارم.