شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از زیبایی مژگان معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که هر بار که به این مژگان نگاه می‌کند، احساساتی در دلش شکل می‌گیرد و این نگاه به گونه‌ای است که به او غم و اندوه می‌آورد.
هر ناوک مژگان که دلم در نظر آرددر دیده نهالی شود و گریه بر آرد
هوش مصنوعی: هر بار که نگاه زیبا و دلربای کسی دلم را تحت تاثیر قرار می‌دهد، در چشمان من مانند نهالی سبز می‌شود و باعث می‌شود که احساساتی درونم برانگیخته شود و بخواهم گریه کنم.