شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این مصرع، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقی که خود را در آیینه نشان می‌دهد اشاره می‌کند. او هر لحظه این جمال را می‌بیند و از زیبایی‌اش آهی می‌کشد، نشان‌دهنده‌ی حس تأمل و شگفتی او از دیدن معشوق است.
خوش آن ساعت که در آیینه می‌دیدیم ترا ای ماهتو هردم جلوه می‌کردی و من هم می‌کشیدم آه
هوش مصنوعی: ساعت شیرینی بود که در آینه تو را می‌دیدیم، ای ماه! تو همیشه درخشندگی و زیبایی می‌داشتی و من در همان حال، آه و ناله می‌کردم.