شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که پیوسته جام را به او بدهد و او را بی‌هوش نکند. همچنین به یادآوری می‌پردازد که شب قبل از معشوقش محروم شده است و می‌خواهد امشب این حالت تکرار نشود.
مده ساقی پیاپی جام و بیهوشم مساز امشبشدم من از رخت محروم چون دوشم مساز امشب
هوش مصنوعی: امشب به خاطر حال و هوایی که دارم، نمی‌خواهم مرتب از ساقی جام بنوشم و خودم را مست کنم. اکنون که از زیبایی تو محروم هستم، از من دوری کن و بیشتر مرا تحت تاثیر قرار نده.