شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر این است که دیدن حقیقتِ واقعی انسان، که همان روح یا جان اوست، با چشم جسمانی ممکن نیست. شاعر می‌گوید که باید از خودِ ظاهری بگذریم تا به عمق وجود و ذات واقعی‌مان پی ببریم. در واقع، محدودیت‌های دنیای مادی ما را از درک کامل حقیقت بازمی‌دارد.
ای دوست تو را زان به عیان نتوان دیدکالبتّه به چشمِ جسم جان نتوان دید
هوش مصنوعی: ای دوست، نمیتوان تو را به وضوح دید چرا که تنها با چشم جسمی نمیتوان جان تو را مشاهده کرد.
از تو بگذر که تو ز تو چندان استکز غایتِ تو ز تو جهان نتوان دید
هوش مصنوعی: از تو عبور کن، زیرا تو به خودی خود آنقدر بزرگ و وسیع هستی که نمیتوان به خاطر عظمت تو، جهانی فراتر از خودت را دید.