شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به ارتباط عمیق و متقابل خود با خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه خود را شایسته ورود به درگاه الهی نمی‌داند، اما در سایه رحمت و لطف خداوند قرار دارد. همچنین به پیوند معنوی بین خدا و خود اشاره کرده و بیان می‌کند که هر دو نسبت به یکدیگر آگاهی دارند، که نشان دهنده تعامل و نظارت خداوند بر انسان است.
من گرچه سزای راهِ درگاه نیمجز بر درِ سایهٔ هوالله نیم
هوش مصنوعی: هرچند من شایستگی ورود به درگاه الهی را ندارم، اما تنها در سایهٔ رحمت و لطف او ایستادهام.
چون من توام و تو من، توام راه نمایتو آگهی از من و من آگاه نیم
هوش مصنوعی: چون ما یکی هستیم و وجود من در وجود تو و وجود تو در وجود من است، تو میدانی که من چه کسی هستم و من از وجود تو باخبر نیستم.