شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این ابیات از شعر به عمق و عظمت موضوعات اشاره دارند. شاعر به تصویر نهنگی در کمین اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی قدرت و رازهای نهفته است. همچنین، به خزینه‌ای اشاره می‌کند که در خود حقیقتی بزرگ را نهفته دارد. در نهایت، شاعر به راهی اشاره می‌کند که از خود فرد به آغاز و پایان جهان می‌رسد و بر این نکته تأکید می‌کند که این مسیر و مفهوم، اساس و حقیقت وجود را تشکیل می‌دهد.
لا همچو نهنگ در کمین است ببینالّا چو خزینه در یقین است ببین
هوش مصنوعی: مثل نهنگی که در کمین نشسته، توجه کن، اما مانند گنجینهای که در یقین قرار دارد، ببین.
راهی است زتو تا تو کشیده چو الفسرّ ازل و ابد همین است ببین
هوش مصنوعی: مسیری وجود دارد که تو خود آن را ایجاد کردهای، مانند حرف الف که آغاز و انتهای هر چیز است. این راز جاودانگی و هستی همین است؛ به آن دقت کن.