شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، گویا شاعر به انتخاب و محبت الهی اشاره دارد که ما را در عالم عدم برگزیده و به بندگی خود کشیده است. او از خداوند می‌پرسد که با کدام عیب ما را رد خواهد کرد، در حالی که او خود ما را با وجود عیب‌ها خریداری کرده است. این بیان نشان‌دهنده‌ی حُسن ظن و اعتماد به رحمت الهی است.
در کتم عدم چو برگزیدی ما رادر ربقهٔ بندگی کشیدی ما را
هوش مصنوعی: وقتی که ما را از عدم برگزیدی و به وجود آوردی، در زنجیر بندگی و خدمتت قرارمان دادی.
آخر به کدام عیب رد خواهی کرداول که تو با عیب خریدی ما را
هوش مصنوعی: در نهایت، بر اساس چه عیبی میخواهی ما را کنار بگذاری، در حالی که خودت ما را با عیب و نقص قبول کردهای؟