شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و وابستگی عاطفی به یک معشوق می‌پردازد. شاعر از رحمت و شادی که تنها از طرف آن معشوق به دست می‌آید سخن می‌گوید و عنوان می‌کند که هیچ کس دیگری توانایی ایجاد سرور و خوشحالی در دلش را ندارد. او همچنین اشاره می‌کند که تنها به یاد آن معشوق، زیبایی و نورانیتی به چشمش می‌آید و هیچ‌کس دیگری در نظرش نمی‌آید.
بر من در رحمت که گشاید جز توشادیّ دل من که فزاید جز تو
هوش مصنوعی: تنها تو هستی که میتوانی دلم را شاد کنی و جز تو هیچ‌کس نمیتواند بر من رحمت بگشاید.
از گرد ره تو سرمه ای ساخته امزان در چشمم کسی نیاید جز تو
هوش مصنوعی: از گرد راه تو، سرمهای درست کردهام؛ بهطوریکه در چشمانم هیچ‌کس جز تو نمیتواند بیاید.