شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به تأثیر مثبت لطف الهی بر وجود انسان و اثر منفی قهر او اشاره دارد. شاعر می‌گوید که لطف خدا می‌تواند به زندگی روحی و معنوی انسان رنگ و جلا بخشد، در حالی که قهر او می‌تواند به شکل ناامیدی و بی‌معنایی باشد. همچنین، اشاره به این دارد که اگر از زمین خاکی آب حیات برآید، نباید آن را در خاک بریزیم، زیرا آب حیات باید حفظ شود.
ای لطف تو زهر نیستی را تریاکوای قهر تو از نیستی ما بی باک
هوش مصنوعی: ای لطف و محبت تو، تلخی نابودی را مانند تریاک تسکین میدهد و وای بر قهر و خشم تو که ما را از نابودی بیپروا میسازد.
از خاک ترابی که کنی آب حیاتپس آب حیات را مریزان در خاک
هوش مصنوعی: از خاکی که به آن آب حیات بدهی، دیگر نیاورید طوری که آن آب حیات را به خاک بریزید.