شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: این بیت به بیان رابطه میان رهبری و گمراهی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر تو (خدا یا منبع رهبری) بخواهی، اطاعت من آسان است، ولی این اراده توست که مهم است. چه مرا بخوانی و چه نخوانی، تو همواره از حال من آگاه هستی و من نیز نسبت به اراده تو آگاهی دارم.
ای مایهٔ رهبری و گمراهی توسهل است مرا طاعت اگر خواهی تو
هوش مصنوعی: ای کسی که باعث هدایت و گمراهی دیگران هستی، اگر بخواهی من آمادهام تا از تو فرمانبری کنم.
گر خوانم و گر نخوانمت می دانیگر خواهم و گر نخواهم آگاهی تو
هوش مصنوعی: هرچند که من بخوانمت یا نخوانمت، تو میدانی که اگر بخواهم یا نخواهم، تو از آن باخبری.