شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های احسان و بخشش خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید که با بخشش الهی، عبادت و گناه یکسان می‌شوند و این بخاطر نگاه مهربان و ترساننده‌ای است که خداوند بر دل او افکنده است. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد که او را ببخشد چرا که در نزد خدا، بخشش آسان است.
ای آنک تو را همه صفت احسان استبا عفو تو طاعت و گنه یکسان است
هوش مصنوعی: تو به صفات نیکو شناخته میشوی و خوبیهای تو موجب میشود که حتی زمانی که گناهان وجود دارد، بخشش تو آنها را برابر با اطاعت و نیکی میسازد.
زان کرده نگاهی که دلم ترسان استگر عفو کنی به نزد تو آسان است
هوش مصنوعی: نگاه تو که دل مرا میترساند، اگر به من عفو کنی، برای تو کار آسانی است.