شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که وقتی دل و ایمانش را به محبوبش داده است، همین کافی است. او به طور کامل خود را فراموش کرده و فقط وجود محبوب را میبیند. در واقع، او میگوید که تسبیح و ذکرش فقط عشق و محبت اوست و نیازی به چیز دیگری نیست.
چون من به تو دادم دل و دین بس باشدنفرین توم از آفرین بس باشد
هوش مصنوعی: وقتی که من به تو عشق و ایمان خود را دادم، دیگر نفرین تو برای من کافی است و هیچ نیازی به ستایش تو ندارم.
من می گویم جمله تویی من هیچمتسبیح بزرگ من همین بس باشد
هوش مصنوعی: من میگویم که تو همه چیز هستی و من هیچچیز. همین که تو در کنارم هستی، برای من کافی است.