شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که یا آب حیات را به او عطا کند یا اجازه دهد در خواب به دیدار او نائل شود. او به خراب شدن دلهای خود اشاره میکند و از خدا میخواهد که دل خرابش را تسکین بخشد و به او محبت و رحمت عطا کند.
از خاک ره خود آبم ارزانی داریا رؤیت خود به خوابم ارزانی دار
هوش مصنوعی: یا زمین را که بر آن قدم گذاشتهام، از محبت خود زنده کن و یا اینکه فقط در خوابم اجازه بده که تو را ببینم.
چون هستی تست کنج دلهای خرابیا رب تو دل خرابم ارزانی دار
هوش مصنوعی: ای خدایا، چون تو وجود منی، پس در دلهای ناامید و ویران جستجو کن و به من نیز دل شاداب و تازهای ببخش.