شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: این ابیات درباره زیبایی و حسن الهی صحبت می‌کند. شاعر از زیبایی که از دو جهان فراتر است، سخن می‌گوید و به آن چه که پنهان و در عین حال پیداست، اشاره دارد. او از محبوب می‌خواهد که بر حالت عاشقان تأثیر نگذارد، چرا که آن‌ها برای زیبایی او دیوانه‌وار و شیدا هستند.
ای از دو جهان به حسن و زیبایی فاشای از همه پنهان و به پیدایی فاش
هوش مصنوعی: تو که در زیبایی و حسن، از هر دو جهان برجستهتری و در عین حال، در پنهانترین حالتها نیز آشکار و نمایان هستی.
بر حالت ما مگیر زان روی که ماسودازدگانیم به شیدایی فاش
هوش مصنوعی: لطفاً نگران حال ما نباشید، زیرا ما افرادی هستیم که به عشق و شیدایی مبتلا شدهایم و این موضوع را به روشنی نشان میدهیم.