شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از نگرانی دلش به خاطر محبت و لطف معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که معشوق پرده‌ای بر دلش کشیده و از او دور شده است. شاعر اعلام می‌کند که از این پس، او و معشوق باید به خدمت یکدیگر ادامه دهند و خواهش می‌کند که معشوق نیز گذشته را فراموش کند.
ای از پی لطف تو دل من نگرانچون پوشیدی تو پرده بر من مدران
هوش مصنوعی: ای کسی که با محبت خود دل من را نگران کردهای، چرا پرده‌ای بر من کشیدهای و مرا از خود دور کردهای؟
زین پس من و بندگیت تا من بزیمتو نیز گذشته را زمن در گذران
هوش مصنوعی: از این به بعد من و تو به هم وابستهایم؛ حالا که من از گذشته عبور کردهام، تو نیز باید از آن عبور کنی.