شمارهٔ ۱۳۱ - نعت النبوة
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر نوعی عشق و دلبستگی عمیق به معصومین و اولیای خداست. شاعر از خود می‌پرسد که چگونه می‌تواند به معشوق خویش محبت ورزد و خود را در مقابل آن مقام والا کوچک می‌بیند. او همچنین اشاره می‌کند که اگر معصومان را در دسترس داشته باشد، همه آنها خاک پای معشوق را خواهند دید و از آن تقدس و جایگاه بزرگ او بهره‌مند خواهند شد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده تواضع و ارادت شدید به شخصیت‌های مقدس در دین است.
من خود به چه دل زنم دم سودایشیا من چه سگم که دیده سازم جایش
هوش مصنوعی: من چگونه به دل خود آرامش دهم در حالی که در فکر او هستم یا چه بسا که من در قیاس با او، در جایگاهی پایینتر و حقیرتر از او قرار دارم.
گر دست رسد جملهٔ معصومان رادر دیده کشند جمله خاک پایش
هوش مصنوعی: اگر انسانها به معصومان دسترسی پیدا کنند، همه آنها را در چشم میکشند و به عنوان خاک پایشان احترام میگذارند.