شمارهٔ ۱۴۶ - الرّضا و التّسلیم
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم تسلیم و رضا در برابر سرنوشت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در جایی که خوشبختی و سعادت باشد، بهره‌مندی و ابزارهای مختلف مهم نیستند و بالعکس، در جایی که سختی و بدبختی است، نام و اعتبار هم تاثیری ندارد. در مسیر تقدیر، همه چیز یکسان است و آنچه اهمیت دارد، پذیرش و تسلیم در برابر قضا و قدر است. اگر این تسلیم وجود نداشته باشد، تنها نتیجه سرسختی، مشکلات و نابودی خواهد بود.
آنجا که سعادت است چه تسبیح و چه چنگآنجا که شقاوت است چه نام و چه ننگ
هوش مصنوعی: در مکانی که خوشبختی و سعادت وجود دارد، دیگر نیازی به دعا و نیایش یا ساز و آواز نیست، و در جایی که بدبختی و شقاوت حاکم است، هیچ اهمیتی به نام و مقام یا اعتبار نمیدهند.
در راه قضا یکی است اسباب و درنگتسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ
هوش مصنوعی: در مسیر سرنوشت، همه چیز یکسان است و انسان باید با تسلیم و رضایت پیش برود؛ در غیر این صورت، دچار دردسر و مشکلات خواهد شد.