تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۴۷ - الرّضا و التّسلیم

گر هست سعادتت چه شکّر چه شرنگور زانک شقاوت است چه صلح و چه جنگ
از هر چه ازو می رسدت از بدو نیکتسلیم و رضا باید، ورنه سر و سنگ