شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیم
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که هرکسی صدای غم beloved را شنیده، بار غمش را به دوش گرفته است. او میگوید تا زمانی که این غم وجود دارد، به هیچوجه از شادی سخن نخواهد گفت و تمام شادیهای دنیا را فدای غم آن محبوب میکند.
هر جان که شنیده است ندای غم توبر دوش دل افکند ردای غم تو
هوش مصنوعی: هر کسی که صدای اندوه تو را شنیده، دلش را پر از غم کرده و سنگینی غم تو را احساس کرده است.
تا هست غم تو نام شادی نبرمشادیّ همه جهان فدای غم تو
هوش مصنوعی: تا زمانی که غم تو وجود دارد، هرگز نام شادی را بر زبان نمیآورم. تمام شادیهای جهان را به خاطر غم تو فدای تو میکنم.