تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۴ - الرّضا و التّسلیم

ای دل طلب یار به مشتاقی کنوز بادهٔ نیستی دمی ساقی کن
خواهی که کمال معرفت دریابییک لحظه از آن خویش در باقی کن